“Je bent nog maar twee jaar bezig. Juli is altijd een rustige maand, dus ook weinig te factureren. Als de rest van het jaar goed is, is dat geen probleem. Maar in de eerste jaren vond ik het ook spannend: zou er genoeg werk blijven komen? Inmiddels weet ik: het komt altijd weer op gang.”

Dat vertrouwen groeit met de jaren. Zelf ben ik inmiddels 23 jaar ondernemer, en elke zomer is het weer rustig. Nieuwe webdesign-opdrachten? Nauwelijks. Offerte-aanvragen? Sporadisch. Klanten zijn op vakantie, dus ook het beheerwerk ligt grotendeels stil. Toch zijn er meestal lopende projecten of zicht op nieuwe klussen. Er blijft altijd iets te doen.

Maar deze zomer is anders

Alle opdrachten zijn afgerond. Mijn agenda is leeg, op wat openstaande offertes na. Ik ga nog een sponsorproject afronden, maar verder… stilte.

En dan komt toch even de vraag op: moet ik me zorgen maken?

Ben ik iets anders gaan doen in mijn bedrijfsvoering? Is de markt aan het veranderen? Sta ik zelf anders in mijn ondernemerschap? Vragen die ik deze zomer de ruimte geef. Want ook reflectie hoort bij ondernemen.

Zichtbaarheid maakt verschil

Als ik eerlijk terugkijk, zie ik dat ik de afgelopen maanden minder heb gewerkt aan mijn zichtbaarheid. Geen blogs, minder online aanwezigheid. En dat merk je. Als mensen je niet zien, denken ze ook minder snel aan je. Ondertussen lag mijn focus op andere dingen, ook belangrijk, maar ik wil voorkomen dat het bedrijf uit mijn handen glipt.

Tijd dus om het weer op te pakken. De komende weken ga ik weer bloggen. Daarmee plant ik zaadjes voor na de zomer. Zichtbaarheid = vindbaarheid.

En nu? Vakantie.

De neiging is groot om nu alsnog door te werken. Maar waarom? Mijn klanten zijn op vakantie, misschien is het juist slim om dan ook even op te laden. Deze week rond ik nog wat dingen af, en dan trek ik in augustus de stekker eruit. Tijd voor rust, inspiratie en ruimte.

Na 23 jaar weet ik: het komt altijd weer op gang.

Het bericht Zomerrust en Vertrouwen in het Ondernemerschap verscheen eerst op Zin In Webdesign.

Vorig weekend ging ik naar Enschede voor een bijzondere theatervoorstelling: Door het Stof, over de textielindustrie in Enschede. Op de heenweg vertrok ik vanaf huis (Alphen aan den Rijn) met de fiets en nam in Deventer de trein. In totaal fietste ik 146 kilometer.

Op zondag fietste ik van Enschede terug naar huis. Mijn plan was om de hele afstand van 200 kilometer te fietsen, met de mogelijkheid om, als dat nodig was, alsnog een stuk met de trein te gaan. De langste afstand die ik tot dat moment op één dag had gefietst, was 156 kilometer.

Ik vertrok ’s morgens om 6.30 uur en was uiteindelijk om 21.45 uur weer thuis. Ik fiets niet heel hard, maar blijf wel gestaag doortrappen. Regelmatige pauzes en voldoende eten helpen me om het goed vol te houden. En hoe heerlijk is het om je hoofd leeg te maken en het landschap rustig aan je voorbij te laten glijden?

Fietsen zoals ik dat doe, zeker in de vorm van lange duurritten met een doel, heeft verrassend veel raakvlakken met ondernemerschap.

Als ondernemer heb je te maken met grenzen;

Zoals ik mezelf uitdaag om langere afstanden te fietsen, zoekt een ondernemer ook continu naar nieuwe mogelijkheden. Iedere keer als je een grens verlegd, is het de vraag of er nog een nieuwe uitdaging mogelijk is.

Op de fiets heb je te maken met tegenwind, regen, hongerklop, vermoeidheid. Toch fiets je door.
Een ondernemer krijgt te maken met:

Het vermogen om vol te houden, ondanks omstandigheden, is wat fietsers en ondernemers verbindt. De les: niet alles is controleerbaar, maar jouw reactie wel. Mijn motto: “Gewoon door blijven trappen”

Zowel de fietser als de ondernemer denkt vooruit en bouwt iets op.

Lange fietstochten geven ruimte en dwingen tot nadenken:

Een goede ondernemer stelt zichzelf net zulke vragen. Succes komt niet alleen van strategie, maar ook van zelfinzicht. Een lange fietstocht geeft ruimte om je gedachten de vrije loop te laten. Dat levert verrassend creatieve ideeën op.

Dat geldt ook voor ondernemers: Niemand vertelt je wat je moet doen. Jij maakt je eigen keuzes en neemt de risico’s die daarbij horen. Fietsen zonder e-bike, op eigen kracht, is daarmee een krachtige metafoor voor zelfstandig ondernemerschap.

Het bericht Gewoon blijven trappen – Wat fietsen me leert over ondernemen verscheen eerst op Zin In Webdesign.

Als zzp’er kun je verrassend vaak gratis in de krant komen — zonder dat je daarvoor hoeft te adverteren. In deze blog deel ik hoe ik regelmatig media-aandacht krijg, waarom dit werkt als PR, en hoe jij dat ook kunt aanpakken.

Eens in de zoveel tijd is er wel een aanleiding om in de krant te komen. Al is de krant een oud medium, ik merk dat die nog altijd goed gelezen wordt. Na publicatie krijg ik meteen veel reacties — en soms zelfs maanden later nog. Voor een zzp’er als ik is deze gratis publiciteit interessant en vaak effectiever dan adverteren. Zeker als het een artikel mét foto is: dan is de impact nog groter. Ik ben dan weer even in beeld, en wie weet denkt iemand dan aan mij als ze een nieuwe website nodig hebben.

Hoogtepunten in beeld

In de loop der jaren ben ik bij diverse hoogtepunten en evenementen geïnterviewd. Als ik al die krantenartikelen op een rij zou zetten — wat ik vast nog eens ga doen — zie ik mezelf terug in allerlei hoedanigheden en fases van mijn ondernemerschap:

• Als Netwerkster van het Jaar in 2006 en 2016
• Over de verplichte naamswijziging van mijn bedrijf, van Van In Tel Webdesign naar Zin In Webdesign
• Bij de oplevering van mijn 100e website, voor Accountantskantoor Van Geen
• Als initiatiefnemer van Zin In Ondernemen, met alle activiteiten die daarbij hoorden
• Tijdens een hittegolf, over wat dat betekent voor een thuiswerkende zzp’er
• En ga zo maar door

Hoe kom je steeds in de krant?

Soms word ik benaderd voor een interview, bijvoorbeeld als ik op social media een bericht plaats over een actueel onderwerp. Dat gebeurde bij berichten over thuiswerken tijdens een hittegolf, of over de invoering van de AVG en wat dat betekende voor ondernemers.

Ook reageerde ik een aantal keer op oproepen van journalisten in de Facebookgroep Roept u Maar. Als het onderwerp me aansprak en ik er iets over kon zeggen, reageerde ik direct. Inmiddels ben ik niet meer actief op Facebook, maar als je daar nog zit: houd die oproepen zeker in de gaten.

Een andere manier is om zélf een persbericht te sturen. Dat deed ik bijvoorbeeld bij de oplevering van mijn 100e website (nummer 250 is inmiddels in zicht!) en bij verschillende activiteiten van Zin In Ondernemen.

Niet te bescheiden

Mijn tip: wees niet te bescheiden. Je hoeft het allemaal niet te zwaar te maken — zie het als een leuke kans en heb er vooral plezier in!

Meest recent in de Mezza

In het weekend van 12 en 13 april 2025 verscheen een interview met mij in de rubriek Geld & Geluk van Mezza, het weekendmagazine van het AD. In deze rubriek vertellen mensen hoe ze omgaan met hun geld, waar ze het liefst aan uitgeven, wat ze belangrijk vinden en van welke aankoop ze spijt hebben.

Wil je het hele artikel lezen? Ik heb het gedeeld via een post op LinkedIn. Die werd inmiddels door meer dan 4.000 mensen bekeken — en dat zijn zeker niet allemaal lezers van het AD. Mooie extra zichtbaarheid dus!

Fotografie: Jean-Pierre Jans

Het bericht Gratis publiciteit: hoe ik als zzp’er regelmatig in de krant kom verscheen eerst op Zin In Webdesign.

Ik maak zo’n 15 offertes per jaar, waarvan de meesten ook een opdracht worden. Superfijn! Vroeger gebeurde het weleens dat ik niets meer hoorde na het sturen van mijn aanbod. Maar als ik dan een bericht stuurde, of ze nog vragen hadden n.a.v. mijn aanbod, had dat nog nog wel eens effect.

Ik ontdekte dit weekend dat ik in april een offerte heb gestuurd naar een potentiële opdrachtgever waar ik nooit meer iets van gehoord heb (op een bevestiging van ontvangst na). Ik had er nog twee mails achteraan gestuurd, maar het bleef stil aan de andere kant. Het was inmiddels een beetje uit mijn gedachten geraakt tot ik in mijn WhatsApp-geschiedenis een oud bericht van hem tegenkwam en ik me alsnog geroepen voelde om te laten weten dat ik dat vervelend vindt.

“Ik kom dit bericht tegen in mijn WhatsApp en realiseer me dat ik hier nooit meer een reactie gehad heb op mijn aanbod. Beetje jammer wel, want ik heb hier tijd en aandacht ingestoken. Dat wil ik je toch even laten weten. Groeten Adrie”

En warempel ontving ik vandaag een reactie met excuses en een uitleg hoe dit zo gekomen was. Een opdracht zal het niet meer worden wat mij betreft, maar toch prettig om nog even contact te hebben zodat ik weet hoe het ervoor staat. Nu kan ik het ook loslaten.

In de datingsfeer noemt men dit gedrag “ghosting”. Ben jij weleens geghost door een potentiële opdrachtgever? En ja, je kunt natuurlijk zo’n klant ook nabellen, maar ik ben niet zo’n beller :).

Afbeelding van Rosy / Bad Homburg / Germany via Pixabay

Het bericht En toen bleef het stil… verscheen eerst op Zin In Webdesign.

Deze zomer nam ik 4 weken vrij om te klussen in huis. Na ruim 30 jaar in mijn jaren 30 woning was het tijd om de boel rigoureus aan te pakken. Sinds ruim een half jaar leef ik hierdoor al in een huiskamer met stucloper op de vloer en op tuinstoelen. Ik heb al heel wat vaklui over de vloer gehad voor diverse onderhouds- en verduurzamingswerkzaamheden. Daarvan begint het stof zo’n beetje neer te dalen zodat ik weer op kan bouwen. Ik geniet er wel van om met aandacht bezig te zijn met alle klussen die er zijn en het echt naar mijn zin te maken. Wat ik zelf kan doen doe ik ook zelf. Schilderen, behangen, vloeren leggen, meubels schuren en lakken. Organisch ontwikkel ik de ideeën hoe ik het allemaal wil hebben. Onder mijn handen zie ik de mooiste dingen ontstaan. Ik denk er maar niet aan hoeveel werk het nog is. Stapje voor stapje gaan we de goede kant op.

Nu de ‘vakantie’ voorbij is, heb ik de draad weer opgepakt om verder te gaan met de lopende website-projecten. Een algemene deler is dat het altijd fijn iets om iets moois te maken. Zoals ik met genoegen kan kijken naar klussen in huis die ik afgerond heb, kan ik ook met genoegen kijken naar geslaagde website-projecten die uit mijn handen zijn gekomen de afgelopen periode en die ik in de komende tijd ga opleveren. #zinin

Via de facebookgroep “Roept u maar” zag ik een oproep voor verhalen over bijzondere erfstukken. Daar paste dit verhaal wonderwel in. Ik werd hiervoor geïnterviewd door Hannah Keijzer voor een artikel over dit onderwerp in het Nederlands Dagblad. Er kwam een fotograaf langs en op 4 december 2024 werd het artikel gepubliceerd.

https://www.nd.nl/leven/leven/1249022/adrie-koestert-de-poef-van-oma-toen-mijn-zusje-bij-haar-logee

Het bericht De Poef van oma verscheen eerst op Zin In Webdesign.

Gelukkig heb ik een samenwerkingspartner (zzp’er) die juist heel blij wordt van dit soort opdrachten en daar met plezier zijn tanden in zet. Naar aller tevredenheid heb ik inmiddels een aantal van dit soort buikpijnopdrachten naar hem doorgeschoven. Opdrachtgever blij, samenwerkingspartner blij en ik nog blijer.

Soms zijn dit best grote opdrachtgevers die een flink deel van mijn inkomsten vormen. Ik heb echter gemerkt dat, als ik dit soort klanten loslaat, dat ik dan veel meer energie heb voor de opdrachten die ik wel leuk vindt. Uiteindelijk komt dat altijd ten goede aan de omzet en zeker aan mijn werkplezier.

Het bericht Soms kun je beter naar een ander gaan… verscheen eerst op Zin In Webdesign.

Samen met Tekstschrijverij Linda Welther en Riette Bol van Tijd voor uw bedrijf sponsorde ik ditmaal het eindejaarsontbijt waarbij de jaarlijkse cheque overhandigd wordt aan het bestuur van het Ronald Mc Donaldhuis. Weinig zon en vooral regen helaas, maar in de sfeervolle SunsetBeachbar aan de Zegerplas was het warm en droog. Voor ons als sponsor was er de gelegenheid voor een korte pitch (dat kunnen wij!). Daarna werden we verwend met een zeer verzorgd en verrassend ontbijt. Voordat het eindbedrag bekend gemaakt werd konden leden nog een spontane bijdrage te doen om het bedrag op de cheque te verhogen. Met als resultaat een mooi bedrag van 15.500 euro.

Ik ga kritisch om met sponsoraanvragen. Soms bouw ik een website voor een goed doel, stichting of vereniging waar ik me betrokken bij voel. Dat beperk ik dan wel tot maximaal 1 site per jaar. Soms sponsor ik in de vorm van een korting op de offerte voor een nieuwe website.

Ik heb me weleens over laten halen tot sponsoring van een bestelbus voor de school van onze kinderen, maar dan voor een afdeling waar zij niet mee te maken hadden. Dan zou je toch minstens een uitnodiging verwachten voor de ingebruikname, maar niets van dat alles. Dat was duur leergeld. Dus ik wil wel sponsoren, maar dan wel heel gericht voor iets waar ik me betrokken bij kan voelen en dan ook dat ik ervaar dat mijn sponsoring gewaardeerd wordt.

Regelmatig word ik gebeld voor een advertentie in een boekje of ander uitgave voor een goed doel waar ik nog nooit van gehoord hebt. Daar ga ik over het algemeen niet op in.

Zelf heb ik als sponsor overigens ook bijgedragen aan de start van Sunset Beachbar. Een ondernemersinitiatief dat ik van harte steun. Daarover schreef ik al eerder deze blog.

Nu overweeg ik een stoel in het Parkfilmhuis te sponsoren. Dat is iets waar ik als frequent filmhuisbezoeker iets aan heb en dat bij me past. Sponsoring hoeft niet direct zakelijk iets op te leveren. Het is vooral een mooie manier om een bijdrage te leveren aan iets dat ik belangrijk vindt, maatschappelijk of cultureel.

Het bericht Sponsoren als zzp’er verscheen eerst op Zin In Webdesign.

Het is natuurlijk niet van de ene op de andere dag zo. Je went eraan dat iedereen op tv een snorretje lijkt te hebben. Autorijden met regen was al langer geen pretje, dus dat deed ik liever niet. Het licht van koplampen versplintert en verblindt als je staar hebt. In mijn webdesignwerk heb ik echter nooit gemerkt dat dit een negatieve invloed had.

Sowieso maak ik altijd al graag kleurrijke websites, maar wellicht dat ik nu juist ga matigen met kleuren omdat ik deze nu wel heeeel heftig vind…

Afbeelding van Alexandr Ivanov via Pixabay

Het bericht Scherp zien verscheen eerst op Zin In Webdesign.

De meeste uren breng ik door in mijn thuiskantoor, maar in afgelopen weken heb ik dit regelmatig afgewisseld met een paar uur werken in het lokale koffietentje met de lekkerste koffie van heel Alphen aan den Rijn*. Gelukkig staan de serveersters niet ieder half uur aan mijn tafel of ik nog wat wil bestellen. Eén koffie per uur vind ik wel voldoende.

Ik schuif aan op mijn vaste plek aan het raam, waar ik de laptop op de juiste hoogte kan plaatsen zodat ik niet bij voorbaat een nekblessure oploop. Het enige nadeel is dat ik dan niet over mijn grote beeldscherm kan beschikken en soms een beetje moet turen om het goed te kunnen zien. Het grote voordeel is dat ik er buitengewoon gefocust kan werken aan de opdrachten waarmee ik bezig ben. Zo voor mijn vakantie stonden er nog een aantal opdrachten op stapel waar ik een grote stap in wilde zetten, zodat ik na de vakantie zo mogelijk direct naar de afrondende fase kan gaan. Het geroezemoes en koffietentgeluiden maakt het nog gemakkelijker om te focussen, terwijl ik op mijn thuiswerkplek meestal in complete stilte werk.

Deze zomer is het extreem druk qua opdrachten en direct na mijn vakantie kan ik ook alweer met meerdere nieuwe opdrachten aan de slag. Alhoewel de meeste opdrachtgevers op vakantie zijn, is er hier geen sprake van komkommertijd. Maar als ik dan inderdaad met de lopende opdrachten op schema ben, ga ik zelf nog een paar weken vakantie houden. Ik ga dan proberen de laptop zoveel mogelijk dicht te laten en tijd te nemen om andere dingen te doen.

*p.s. voor wie wil weten welk koffietentje dat is? Dit is Baristacafe aan de Julianastraat.

Het bericht Werknomade in eigen woonplaats verscheen eerst op Zin In Webdesign.